کد مطلب: 12483
 
انگیزه آدم های مختلف برای رفتن به شورا چیست؟
حسین دولت آبادی
يکشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۱۹:۴۸
 
چرا برخی برای رفتن به شورا اینقدر هزینه می کنند؟ چرا عده ای بجای ارائه برنامه از هر روش سخیف و عوامفریبانه ای برای تبلیغات استفاده می کنند؟ و چرا عده ای که باید بعد از رفتن به شورا در تنظیم برخی قوانین محلی و پیاده سازی عدالت در شهر تصمیم گیر باشند.
برای اینکه بتوانیم ارزیابی درستی برای انتخاب بهتر داشته باشیم نخست باید بسنجیم که افراد مختلف واقعاُ به چه دلایلی ممکن است قصد رفتن به شورا به سرشان خطور کرده باشد؟ و چرا برخی برای رفتن به شورا اینقدر هزینه می کنند؟ چرا عده ای بجای ارائه برنامه از هر روش سخیف و عوامفریبانه ای برای تبلیغات استفاده می کنند؟ و چرا عده ای که باید بعد از رفتن به شورا در تنظیم برخی قوانین محلی و پیاده سازی عدالت در شهر تصمیم گیر باشند در انتخابات از روشهای غیر قانونی استفاده می کنند؟ و آیا می شود به اینگونه افراد اعتماد کرد که بعد از انتخاب شدن سوء استفاده نکنند؟

ذیلاً به برخی از این علت ها می پردازیم:
معمولا چند دلیل کلی را می توان برای آن متصور بود که البته نتیجه بیشتر این انگیزه ها، خیانت به وقت مردم است و باعث خرابی یا عدم پیشرفت وضعیت کنونی و آینده شهر می شود. در عین حال می توان اصلی ترین دلایل را در حال حاضر دلایل ذیل دانست و بررسی کرد که هر عضو شورا به کدام دلیل رفتن به شورا را انتخاب کرده است.

۱- خدمت به مردم
از کسانی که این ادعا را دارند(تقریبا همه) باید سئوال کرد: با کدام تخصص و سابقه؟ برای خدمت به مردم قطعا لازم است که فرد کارآمدی های لازم را برای تصمیم سازی در حل مسائل مهم و اصلی شهر داشته باشد و لذا نیاز است که عضو شورا علاوه بر داشتن تحصیلات و تخصص لازم، دارای شناخت درست از مسائل مهم مربوط شهر و همچنین تجربه و توان تحلیل بالا و نهایتا برنامه باشد. باید یادآور شد که بررسی سوابق افراد در این زمینه مهم است و حضور افراد بی تجربه بسیار خطرناک است. چرا که این عرصه محل آزمون سعی و خطا نیست و اتفاقا با فهم نادرست از مهندسی و با در دست داشتن مدرک مهندسی بیشترین آسیب به شهر زده می شود. باید یاد آور شد که صرف داشتن مدرک تحصیلی به معنای داشتن درک کامل از معلومات مهندسی نیست و اتفاقا شهرها بیشترین ضربه ها را از این موضوع خورده اند. به همه موارد فوق باید سلامت اخلاقی افراد را اضافه کرد و بدانیم بدون سلامت نفس و پاکدستی، داشتن تخصص به درد مردم نخواهد خورد.

۲- شهرت طلبی
عده ای از کسانی که وارد عرصه می شوند ضعیف النفس و جاه طلبند و بدلیل احساس کمبود شخصیت دنبال پیدا کردن یک موقعیت اجتماعی مناسب برای دیده شدن و احترام یافتن هستند.

۳- انحصار طلبی
صاحبان مریض این تفکر معمولا بدنبال باند بازی و قبضه کردن فضای شهرداری هستند و دستاورد آن می تواند احاطه یافتن بر فضای شهرداری و استفاده از این موقعیت برای استخدام آشنایان و نزدیکان و یا سایر سوء استفاده ها باشد و از طرفی با توجه به تسلط شهرداری به تمام امور شهر، استفاده از رانت قدرت به نفع خود یا نزدیکان هم در دسترس شان است. اخیراً به شهرداری بعنوان خاکریز و پایگاهی برای فتح و تصرف نگاه بیشتری می شود.

۴- نردبان سازی
نردبان سازان کسانی هست که بنا دارند از این مسیر نردبان ترقی برای خود یا اطرافیان بسازند. از زمان شورای سوم به شورا به عنوان سکوی پرتاب به مجلس و مکانی برای حفظ این موقعیت هم توجه می شود و اکنون طرفداران زیادتری پیدا کرده است.

۵- کسب ثروت
این دسته از افراد که عموما حرام و حلال سرشان نمی شود چندین روش را مد نظر دارند که البته و خوشبختانه خیلی اوقات مسیرها توسط افراد سالم سد می شود ولی می شود سوء استفاده در کم کردن ضرایب جریمه در برخی کمیسیون ها و یا پیگیری تصویب برخی توافقات را برای این امر متصور بود. (یاد آور می شود که در این مطلب، استثنا منظور فقط در مورد کسانی است که فقط به همین خاطر به عرصه می آیند و توهین به افراد صالح نشود).

۶-زمین خواری
زمین خواری هم یک روش دیگر در کسب اموال نامشروع است و می تواند مورد نظرقرار گیرد.

۷- نگاه شغلی
بیکاری و راهی برای امرار معاش هم طرفدارانی دارد که هم برایشان سرگرمی و درآمدی دست و پا می شود و هم موقعیت اجتماعی پیدا می کنند.

۸- پشتیبان فرستی
این گروه دو دسته اند. دسته اول توسط ذینفعان بدهکار به شهرداری راهی شورا می شوند و گاها برای ذینفعان آنقدر نان دارند که سرمایه گذاری روی آنها خیلی بیش از تامین ستاد رایگان و یا سایر خدمتگذاری های انتخاباتی ارزش دارد.
ولی دسته بعدی کسانی هستند که می خواهند در شهرداری بدون داشتن اسباب بزرگی بهره های خوب مالی و مقامی ببرند. پس در یک منافع دو سویه بین عضو شورا و کارمند شهرداری یک قرارداد برد برد برقرار می شود. ناگفته نماند اگر شهرداری یک شهر تمایل به حمایت از کاندیدایی داشته باشد آن کاندیدا ستادی به ارزش بیش از یک میلیارد تومن در اختیار دارد.

البته انگیزه ها ممکن است از تنوع بیشتری برخوردار باشد.... براستی هر کدام از کاندیداهایی که می شناسید و سوابق شان را می دانید از کدام دسته اند. اگر با نگاه توسعه ای و با تحقیق تصمیم نگیریم منتظر اتفاقات خوب نباشیم.
Share/Save/Bookmark