کد مطلب: 12438
 
نگاهی به حاشیه‌های برگزاری و پلمب نمایشگاه بهاره؛
حکایت مسئولین متغیر الاحوال در داستان نمایشگاه بهاره/ چقدر باید یک مسئول بود و نبودش بی‌اهمیت باشد!
چهارشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۴۳
 
نمایشگاه بهاره و داستانش برای غرفه داران اگر نان نداشت برای ما آب و برای مسئولین متغیر الااحوال کمال بی آبرویی را داشت. تا مردم بدانند که در اتاق اصناف مسند نشینان و تصمیم گیرانش همان هایی هستند که در یک روز چه رنگ هایی که عوض نمی کنند.
به گزارش سلام سربدار به نقل از سبزواریان، ۱۶ اسفند روز خنده، بیانیه، نصیحت پدرانه، پلمپ و بی تدبیری بود. بعد از اعتراض ها از سوی اصناف و بازاریان و یکی از اصحاب رسانه در خصوص برگزاری نمایشگاه بهاره، رئیس اتاق اصناف نظر دیگری داشت و این خواسته را یک تصمیم و اراده جمعی از طرف تمام اعضای اتاق اصناف دانست و کلیپی با چاشنی خنده هم در جواب منتقدان و کسانی که بر این باور بودند، بین اعضا اختلافاتی است منتشر کرد تا مهر پایانی زده باشد بر آنچه در خصوص این موارد مطرح می شود. فتاحی همچنین بیانیه ای نصیحت گونه به خبرنگار مخالف برگزاری نیز نوشت با این مضمون که "گول نخور؛ همه چی آرومه و تو هم آروم باش"

مخالفت ها با برگزاری نمایشگاه طبق شنیده ها دلایلش از بی رونق شدن بازار و کسادی آن در بهترین زمان کسب و کار در روزهای پایانی سال بود تا نیت و اهداف شخصی، ولی هر چه که بود علی رغم پافشاری اتاق اصناف بر برگزاری اش منجر به لغو نمایشگاه گردید. آن هم با دستور حامی اصلی برگزاری نمایشگاه رئیس اتاق اصناف آقای فخرالدین فتاحی.

پافشاری فتاحی بر برگزاری نمایشگاه، لغو برگزاری با دستور فتاحی، اختلاف بین اتاق اصناف در خصوص برگزاری نمایشگاه، خنده های تصنعی اعضای اتاق اصناف در کلیپ منتشر شده همه و همه تناقض هایی هستند که پیدا کردن پرتقال فروش را از حل این معمای چند مجهولی راحت تر می سازد. آلفرد هیچکاک که از بزرگترین کارگردان های سینمای دنیا می باشد فیلم هایش با آن ژانر هنرمندانه معمایی کی به پای داستان نمایشگاه ساخته فخرالدین فتاحی می رسد؟ آقای خان مستعد دریافت اسکار طلایی برای اراده آهنین در پیگیری افتتاح نمایشگاه هستند.

صنعت ما امید بخش نیست، معدن ما امید بخش نیست، اما هنوز هم امیدواریم تجارت و کسب و کار ما امید بخش باشد زیرا، روزنه امیدی است البته با تمهیدات امید بخش که با آنچه در رویداد نمایشگاه دیده شد ظاهرا بعید به نظر می رسد! امید بخش که در فیلم داستانی نمایشگاه نقش پر فروغی ندارد و به همین دلیل کم تر به تاثیر و هنر او پرداخته می شود. با تشابه احکام اعمال انسان ها با شخصیت افراد امید بخش را می توان با حکم مباح در قانون اسلامی، مقارن دانست. چقدر باید یک مسئول بود و نبودش بی اهمیت باشد که در مسئله برگزاری و لغو نمایشگاه اصلا اسمی از وی به زبان نیاید.

خلاصه، نمایشگاه بهاره و داستانش برای غرفه داران اگر نان نداشت برای ما آب و برای مسئولین متغیر الااحوال کمال بی آبرویی را داشت. تا مردم بدانند که در اتاق اصناف مسند نشینان و تصمیم گیرانش همان هایی هستند که در یک روز چه رنگ هایی که عوض نمی کنند.
Share/Save/Bookmark