کد مطلب: 12617
 
دردنامه ای برای اعتصاب شبانه کارگران کشتارگاه
وقتی همه خواب بودیم!!
چهارشنبه ۱۵ شهريور ۱۳۹۶ ساعت ۲۰:۴۶
 
 
سلام سربدار- محمود شم آبادی/ چند روز قبل خبری منتشر شد مبنی بر اعتصاب شبانه ی کارگران کشتارگاه صنعتی مرغ بیهق.
کارگرانی که از خرداد ماه حقوقی دریافت نکرده اند. خرداد ماهی که خیلی ها می سرودند: "ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم!" و حادثه اش برای کارگرانی بود که هیچ شیپورچی رسانه ای حاضر نبود مظلومیتشان را فریاد بزند.
و آن هایی هم که شعارشان حمایت از "سید محرومان" بود، انگار محرومان جامعه را از یاد بردند.

اخبار رسانه های شهری سبزوار در فاصله ی خردادماه تا شهریور، پر بود از افتتاح، کلنگ زنی و دید و بازدید مسئولین.
کدام مسئولی حاضر شد به دید و بازدید کارگران برود و به جای افتتاح و قیچی زدنِ روبان های رنگارنگ، یکی از گره های کارگران را باز کند؟
و کدام خبرنگاری حاضر شد به جای شرکت در نشست های خبری مختلف، رنج های کارگران شهرش را پوشش دهد؟ انگار رسالت خبرنگار پوشش خبری بیلان کاری فلان مسئولِ چسبیده به میز است، نه پوشش دردها و رنج های مردم عادی!

از خرداد تا شهریور، کارگرانِ کشتارگاه مرغ، با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشتند اما این سرخ نگه داشتن صورت و سکوت ما، صورت مساله را پاک نمی کند.
سرمایه داری به استثمار کارگران و محرومین منجر می شود و نهایتا کارگران دلخوشند به حقوق اداره ی کار. به قول شهید مطهری: " سرمایه داری از آن جهت محکوم است که در بطن خود، استثمار را پرورش می دهد."

کارگران چند ماه با دست های خالی به خانه هایشان رفته اند و به تلویزیونی نگاه کرده اند که سریال هایش مانور تجملات است. در زیر پوست شهر، کارگران و خانواده هایشان گرسنه سر بر بالین گذاشتند، در حالی که پیامبر گفته است: "به من ايمان نياورده است آن كس كه شب سير بخوابد و همسايه اش گرسنه باشد. به من ايمان نياورده است آن كس كه شب پوشيده بخوابد و همسايه اش برهنه باشد."

حالا خبر رسیده که اعتصاب کارگران شکسته شده است و دوباره سر کارهایشان برگشته اند و مسئولین قولهایی مبنی بر مساعدت داده اند. انگار حتما باید کارد به استخوان برسد و فریاد تظلم خواهی به آسمان، تا کسی از کارگر جماعت یادش بیاید!

هر سال قشرهایی مثل پزشکان، معلمان، کارمندان و...به وضع معیشتی شان معترضند و خواهان وضع معیشتی بهتر هستند! اما هیچ وقت کارگرهایی که با حقوق های اندک به دنبال لقمه ای نان حلال هستند، اعتراضی به وضع معیشتشان نکرده اند.

کارگران وضع معیشتشان مشکلی ندارد اما پزشکان پایِ معاششان لَنگ می زند! وقتی همه خواب هستیم، نمی توانیم بر خود نام مسلمانی بگذاریم...وقتی همه خوابیم و کارگران و محرومین سر گرسنه بر بالین می گذارند.
Share/Save/Bookmark